صنعت روانکار در آستانه یک گذار تعیینکننده
صنعت روانکار در میانه یک دوره گذار جذاب و تعیینکننده قرار دارد. پس از مطالعه دقیق گزارش استعدادهای صنعت روانکار ۲۰۲۴ (Lubricants Talent Report 2024)، چند نکته کلیدی بهطور ویژه جلب توجه میکند. این یافتهها تصویری از صنعتی را ترسیم میکنند که اگرچه با چالشهای جدی مواجه است، اما همزمان سرشار از فرصتها است—بهویژه برای تولیدکنندگان، بازاریابان و توزیعکنندگانی که قصد دارند یک گام جلوتر از رقبا حرکت کنند.
چالش نیروی انسانی: جذب و حفظ استعدادها
نخستین و شاید مهمترین موضوع، نیروی انسانی است. یکی از بزرگترین چالشهای پیش روی صنعت، جذب و نگهداشت استعدادها به شمار میرود. با توجه به آمارها، این موضوع چندان هم غیرمنتظره نیست:
۴۲٪ از نیروی کار صنعت ۵۵ سال یا بیشتر سن دارند و کل صنعت با چالش جدی برنامهریزی جانشینپروری مواجه است.
نبود مسیرهای شغلی شفاف یک ضعف اساسی محسوب میشود؛ بهطوری که ۵۹٪ از پاسخدهندگان این عامل را دلیل اصلی ترک سازمان و جستوجوی فرصتهای شغلی دیگر عنوان کردهاند.
نیروهای جوانتر به دنبال حقوق رقابتی و فرصتهای پیشرفت شغلی هستند، در حالی که کارکنان باتجربهتر ثبات شغلی و همراستایی با ارزشهای فردی را در اولویت قرار میدهند.
پر کردن این شکاف نسلی کاری بسیار دشوار به نظر میرسد، اما چالشی است که صنعت امکان نادیده گرفتن آن را ندارد.
بهبود رضایت شغلی؛ پیشرفت قابل توجه اما ناکافی
رضایت شغلی حوزهای است که اگرچه روندی رو به بهبود دارد، اما هنوز جای کار زیادی در آن وجود دارد.
در سال ۲۰۲۴، ۶۳٪ از متخصصان اعلام کردهاند که از شغل خود راضی هستند؛ رقمی که در مقایسه با ۴۸٪ در سال ۲۰۲۳ افزایش قابل توجهی نشان میدهد.
جبران خدمات رقابتی نقش کلیدی در این رضایت ایفا میکند؛ در واقع حقوق بهتر، اصلیترین دلیل تغییر شغل عنوان شده است. اما این تنها عامل نیست.
فرهنگ سازمانی و تعادل کار و زندگی نیز اهمیت بسیار بالایی برای کارکنان دارد.
این موضوع بهروشنی نشان میدهد که ایجاد محیطهای کاری حمایتی صرفاً یک مزیت جانبی نیست، بلکه یک ضرورت راهبردی برای حفظ نیروی انسانی است.
برای دستیابی به پیشرفت واقعی، شرکتها باید سیاستهایی را در نظر بگیرند که انعطافپذیری، شمولپذیری و همراستایی با ارزشهای کارکنان را تقویت کند. امروزه کارکنان بهدنبال سازمانهایی هستند که فراتر از حقوق، با باورها و ارزشهای آنها همخوانی داشته باشد.
پایداری؛ اولویتی رو به رشد
پایداری یکی دیگر از محورهای برجسته این گزارش است. اگرچه در میان سه چالش اول قرار ندارد، اما همچنان برای یکسوم متخصصان صنعت یک اولویت مهم محسوب میشود.
به نظر میرسد این حوزه جایی است که صنعت روانکار میتواند بیشترین درخشش را داشته باشد.
ادغام پایداری در عملیات سازمانی، نهتنها برای محیط زیست مفید است، بلکه از نظر کسبوکار نیز مزیت رقابتی ایجاد میکند. شرکتهایی که در این زمینه پیشگام هستند، احتمالاً اعتبار برند بالاتری کسب کرده و وفاداری مشتریان آگاه به محیط زیست را بهدست خواهند آورد.
اما پایداری صرفاً یک ابزار بازاریابی نیست؛ این مفهوم باید در تمام لایههای سازمان نهادینه شود.
آموزش کارکنان در زمینه شیوههای پایدار و تقویت همکاری میان واحدها میتواند این ارزشها را عمیقتر و ماندگارتر کند.
ضرورت آموزش و توسعه مهارتها
گزارش همچنین بر اهمیت آموزش و توسعه مهارتها تأکید ویژهای دارد.
در این حوزه وضعیت صنعت قابل قبول است—۷۹٪ از شرکتها نوعی آموزش ارائه میدهند—اما عدم انسجام و یکنواختی کاملاً مشهود است.
بسیاری از سازمانها صرفاً به یادگیری حین کار متکی هستند و ۱۹٪ هیچگونه آموزش رسمی ارائه نمیدهند؛ موضوعی که یک فرصت از دسترفته جدی محسوب میشود.
برنامههای آموزشی ساختاریافته نهتنها باعث ارتقای مهارت کارکنان میشوند، بلکه یکی از مؤثرترین ابزارهای نگهداشت نیروی انسانی نیز هستند.
مهارتهای کلیدی موردنیاز آینده عبارتاند از:
-
تمرکز بر مشتری
-
تخصص فنی
-
حل مسئله پیشرفته
سرمایهگذاری هدفمند در این حوزهها میتواند نیروی کار را برای چالشهای پیش رو آماده کند.
توسعه مهارتهای حیاتی برای آینده
در این میان، تمرکز بر مشتری بهعنوان یک مهارت کلیدی بیش از همه جلب توجه میکند. این موضوع یادآور آن است که حتی با وجود تحولات فناورانه و نوآوریهای گسترده، درک نیاز مشتری و پاسخ مؤثر به آن همچنان در قلب موفقیت صنعت قرار دارد.
در کنار آن، تخصص فنی نقشی اساسی ایفا میکند؛ چراکه توانایی ما در نوآوری و ارائه محصولاتی متناسب با نیازهای پیچیده بازار، به این دانش وابسته است.
حل مسئله پیشرفته نیز سومین مهارت کلیدی است که بر اهمیت تفکر تحلیلی و تصمیمگیری مبتنی بر داده در دنیای امروز تأکید دارد.
بازتعریف تصویر ذهنی صنعت روانکار
یکی از چالشهایی که پیش از مطالعه این گزارش کمتر به آن توجه شده بود، برداشت عمومی از صنعت روانکار است. واقعیت این است که روانکارها از نظر بسیاری از افراد صنعتی جذاب یا مدرن به نظر نمیرسند و حتی گاهی بهعنوان صنعتی قدیمی یا «آلوده» تلقی میشوند. این تصور، جذب نیروهای جوان و دغدغهمند نسبت به محیط زیست را دشوار میکند.
به همین دلیل، ارتباط مؤثرتر نوآوریها و دستاوردهای پایداری صنعت اهمیت حیاتی دارد.
ما باید داستان بهتری از هویت و نقش خود روایت کنیم—نه صرفاً برای بهبود تصویر برند، بلکه برای ایجاد حس افتخار و جذب استعدادهایی که آینده صنعت را شکل خواهند داد.
ایجاد تعادل میان شرکتهای کوچک و بزرگ
یکی دیگر از نکات جالب توجه، تفاوت رویکرد شرکتهای کوچک و بزرگ در مواجهه با این چالشهاست.
شرکتهای کوچک معمولاً در ایجاد فرهنگهای صمیمی و حمایتی موفقترند، اما اغلب از نظر منابع مالی، آموزش ساختاریافته و حقوق رقابتی محدودیت دارند.
در مقابل، شرکتهای بزرگ میتوانند از مقیاس، ساختار و منابع خود برای ارائه حقوق بهتر و مسیرهای شغلی مشخص بهره ببرند، اما گاهی با بوروکراسی و ضعف انسجام سازمانی مواجهاند.
یافتن تعادل میان این دو رویکرد کلید موفقیت است. صرفنظر از اندازه سازمان، شرکتهایی که رشد و مشارکت کارکنان را در اولویت قرار میدهند، بنیان محکمی برای موفقیت بلندمدت ایجاد میکنند.
جمعبندی و گامهای بعدی
جمعبندی این گزارش چند پیام کلیدی دارد:
-
تمرکز جدی بر جذب استعداد از طریق مسیر شغلی شفاف، حقوق رقابتی و تأکید بر نوآوری و پایداری
-
آموزش و توسعه مهارتها نباید در حاشیه قرار گیرد؛ این موضوع برای ایجاد نیروی کاری منعطف و توانمند حیاتی است
-
بازنگری در نحوه معرفی صنعت به جامعه و برجستهسازی پیشرفتها و ظرفیتها
-
مدیریت هوشمندانه گذار نسلی با نگاهی همدلانه و آیندهنگر
نتیجهگیری
صنعت روانکار در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد. یافتههای این گزارش صرفاً مجموعهای از آمار و ارقام نیستند؛ بلکه یک دعوت جدی به اقدام محسوب میشوند.
با مواجهه فعالانه با این چالشها، میتوان آنها را به فرصتهایی برای رشد پایدار تبدیل کرد و موفقیت بلندمدت کسبوکارها و نیروی انسانی را تضمین نمود.
این مسیر آسان نخواهد بود، اما اگر صنعت روانکار در یک ویژگی همیشه زبانزد بوده، آن تابآوری و توانایی تطبیق با تغییرات است. اکنون زمان آن است که بار دیگر این توانمندی را به نمایش بگذاریم و در سطحی بالاتر از انتظار ظاهر شویم.
اطلاعات این مقاله برگرفته از این منبع میباشد.
