آینده مشاغل روانکاری

تغییر، یک واقعیت اجتناب‌ناپذیر در صنعت روانکار

تغییر در صنعت روانکار اجتناب‌ناپذیر است. از گذار به خودروهای برقی (EV) گرفته تا افزایش الزامات پایداری و محیط‌زیستی، این صنعت در حال دگرگونی است. اگرچه این تحولات ممکن است برای برخی نگران‌کننده به نظر برسد، اما در عین حال فرصت‌های کم‌نظیری را ایجاد می‌کند—به‌ویژه برای متخصصانی که قصد دارند مسیر شغلی خود را در این صنعت حیاتی بسازند یا گسترش دهند.

این مقاله از یک پست در لینکدین الهام گرفته شده است؛ پستی که بازخورد و مشارکت گسترده‌ای به همراه داشت. تصویری که جرقه این بحث را زد، پیام روشنی داشت:

اگرچه صنعت روانکار در برخی حوزه‌ها در حال کوچک شدن است، اما نیروی انسانی آن با سرعتی حتی بیشتر در حال کاهش است.

این موضوع یک پارادوکس جذاب ایجاد می‌کند: فرصت‌های بیشتر برای افرادی که در صنعت باقی می‌مانند یا تازه وارد آن می‌شوند.

چالش‌های صنعت: کاهش حجم مصرف

صنعت روانکار به‌طور سنتی بر پایه تقاضای روغن موتور شکل گرفته است. اما با پیشرفت فناوری موتور و شتاب‌گیری استفاده از خودروهای برقی، شاهد کاهش تدریجی این بازار کلیدی هستیم.
افزون بر این، افزایش فواصل تعویض روغن و بهبود راندمان موتورها باعث شده است که حجم کلی مصرف روانکارها کاهش یابد.

در نگاه اول، این موضوع ممکن است به‌عنوان یک عامل محدودکننده مسیر شغلی تلقی شود. در بازاری که همواره فروش‌محور بوده، افزایش حجم فروش نشانه سلامت صنعت محسوب می‌شد. اما همان‌طور که بسیاری از متخصصان صنعت در بحث لینکدین اشاره کردند، این تنها بخشی از واقعیت است.

فرصت‌های جدید: رشد صنعتی و نوآوری

در حالی که روانکارهای خودروهای سواری ممکن است با کاهش تقاضا مواجه شوند، تقاضا برای روانکارهای صنعتی در مسیر رشد قرار دارد.
فشار جهانی برای دستیابی به پایداری، فعالیت‌های معدن‌کاری، تولید صنعتی و ساخت‌وساز را برای پشتیبانی از انرژی‌های تجدیدپذیر و تولید خودروهای برقی افزایش داده است. این صنایع برای عملکرد پایدار خود، به‌شدت به روانکارهای تخصصی و پیشرفته وابسته هستند.

همان‌طور که Aaron Said در پاسخ خود اشاره کرد:

«برای خودروهای سواری بله، تقاضای روانکار کاهش می‌یابد، اما برای کاربردهای سنگین، بیش از هر زمان دیگری به روانکار نیاز داریم؛ زیرا برای پشتیبانی از تولید خودروهای برقی باید استخراج مواد معدنی را افزایش دهیم.»

این موضوع نشان‌دهنده افزایش پیچیدگی و اهمیت روانکاری در کاربردهای صنعتی است و مسیر را برای نوآوری و رشد شغلی هموار می‌کند.

اگر عمیق‌تر نگاه کنیم، خودروهای برقی نیازمند برق شبکه سراسری هستند و اگر پیش‌بینی‌های صنعتی محقق شود، این موضوع منجر به رونق عظیم معدن‌کاری خواهد شد.
به همین ترتیب، هر حرکت جدی به سمت پایداری نیازمند:

• روانکارهای زیستی (Bio-lubricants)

• روغن‌ها و گریس‌های گیربکس توربین‌های بادی

• روغن‌های توربین بخار برای صنعت هسته‌ای

• و حجم قابل توجهی از روانکارهای صنعتی برای پشتیبانی از اقتصاد چرخشی مانند جمع‌آوری و بازیافت پسماند

خواهد بود.

کاهش نیروی انسانی: خروج «نسل طلایی»

یکی از بزرگ‌ترین روندهایی که صنعت را دگرگون می‌کند، بازنشستگی «نسل طلایی» است—متخصصانی با دهه‌ها تجربه که اکنون در حال ترک بازار کار هستند.
René Eijsvogels به‌درستی اشاره می‌کند:

«گاهی از خودم می‌پرسم چند نفر دیگر با دانش، تجربه و توان اجرایی تجاری مشابه من هنوز در این بازار فعال هستند؟»

این تغییر جمعیتی باعث ایجاد شکاف مهارتی قابل توجهی شده است.
Ahmed Mazhar Bashir پیشنهاد می‌کند که شرکت‌ها برای مدیریت بهتر این گذار، اقدامات زیر را در نظر بگیرند:

• اختصاص سال‌های پایانی فعالیت متخصصان ارشد به آموزش و منتورینگ نسل جوان‌تر

• حفظ بازنشستگان به‌عنوان مشاور برای انتقال دانش

• استفاده از مشاوران حرفه‌ای برون‌سازمانی برای آموزش و پشتیبانی مستمر

این راهکارها نه‌تنها از اتلاف دانش سازمانی جلوگیری می‌کنند، بلکه جریان پایداری از نیروی متخصص را برای پاسخگویی به نیازهای صنعت تضمین می‌نمایند.
این موضوع اخیراً در یک مقاله STLE نیز بررسی شده و در بسیاری از انجمن‌های تخصصی صنعت مطرح بوده است.

البته این پدیده مختص صنعت روانکار نیست؛ بسیاری از صنایع دیگر نیز با بازنشستگی نسل بیبی‌بومر و کمبود نیروی جایگزین مواجه‌اند.
اما صنعت روانکار به‌طور خاص آسیب‌پذیرتر است، زیرا مسیر سنتی تأمین استعدادها به شرکت‌های بزرگ (مانند Mobil، Shell، Castrol و …) متکی بود که تعداد زیادی نیروی آموزش‌دیده را وارد اکوسیستم صنعت می‌کردند—مسیرهایی که امروز بسیار محدودتر شده‌اند.

چرا این وضعیت یک فرصت شغلی طلایی است؟

با کاهش ورود نیروی جدید و کوچک‌تر شدن نیروی انسانی با سرعتی بیش از کاهش حجم بازار، سهم فرصت برای هر فرد افزایش یافته است.
این بدان معناست که افرادی که به صنعت روانکار متعهد می‌مانند، در موقعیت تقاضای بالا قرار خواهند گرفت و می‌توانند تأثیرگذاری واقعی داشته باشند.

David Piangerelli به زیبایی این موضوع را بیان می‌کند:

«ماشین‌آلات در طیف وسیعی از صنایع، همچنان چالش‌ها و فرصت‌هایی را برای کسانی فراهم می‌کنند که به افزایش عمر دارایی‌ها کمک می‌کنند. حرفه روانکاری، مسیری منحصربه‌فرد، پویا و جذاب است.»

Daniel Kurth نیز تأکید می‌کند که صنعت روانکار فقط درباره «روغن» نیست؛ بلکه درباره:

• پایداری

• افزایش عمر قطعات

• کاهش هزینه کل مالکیت (TCO)

است—و همین موضوع آن را به صنعتی هیجان‌انگیز و ارزشمند تبدیل می‌کند.

نگاه به آینده: ساخت نسل بعدی متخصصان روانکاری

برای بهره‌برداری از این فرصت‌ها، صنعت باید جذب و توسعه استعدادهای جدید را در اولویت قرار دهد. این امر نه‌تنها به معنای پر کردن شکاف مهارتی ناشی از بازنشستگی‌هاست، بلکه نیازمند الهام‌بخشی به نسل جدید برای درک ارزش و ظرفیت‌های این حرفه است.

سازمان‌ها می‌توانند نقش کلیدی ایفا کنند از طریق:

• برجسته‌سازی نقش حیاتی روانکاری در فرآیندهای صنعتی و پایداری

• ایجاد برنامه‌های منتورینگ و انتقال دانش

• سرمایه‌گذاری در آموزش و توسعه حرفه‌ای کارکنان جدید و فعلی

جمع‌بندی

صنعت روانکار در حال تحول است، اما همچنان حیاتی، پویا و سرشار از فرصت باقی مانده است. با کوچک‌تر شدن نیروی انسانی، نیاز به متخصصان ماهر و متعهد بیش از پیش افزایش خواهد یافت.
چه یک متخصص باسابقه باشید و چه در ابتدای مسیر حرفه‌ای خود، اکنون بهترین زمان برای تثبیت جایگاه شما در این صنعت کلیدی است.

به نقل از Richard Clemmey:

«آیا نیروهای جدید وارد صنعت می‌شوند؟ یا من باید تا دوران سالمندی به‌عنوان مشاور ادامه دهم؟»

برای بسیاری، پاسخ این سؤال در پذیرش فرصت‌های تحول‌آفرین پیش رو نهفته است.

اطلاعات این مقاله برگرفته از این منبع می‌باشد.